عرق
کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد
 اخبار سایت
 
 
کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد
کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد

کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد

چرا بیمه ها پوشش بیمه ای برخی داروها را کم کردند؟

کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد

۱۳۹۴/۱۱/۰۶ - ۱۳:۳۶ - کد خبر: 173736

کاهش حمایت بیمه ها از برخی داروها خلاف قانون است/وزارت بهداشت به قول خود وفا نکرد

سلامت نیوز: به گفته رئیس سازمان غذا و داروی کشور در سال 92 تفاهم‌ نامه‌ ای میان وزارتخانه‌های بهداشت و رفاه امضا شد که در جهت کاهش سهم مردم در پرداخت هزینه‌های دارو باشد.

به گزارش سلامت نیوز در این راستا 185 قلم داروی گران قیمت تحت حمایت‌های دولتی قرار گرفت و بسیاری از داروهایی که قبلا از حمایت 70 درصدی برخوردار بودند، این حمایت به 90 درصد رسید و در مورد داروهایی هم که تحت حمایت نبودند، حمایت 50 تا 70 درصدی اعمال شد. فهرست این داروها در سال 93 به ‌روز شد و در سال 94 نیز مجددا توسعه یافت، به طوری که تعداد اقلام این داروها اکنون به حدود 315 قلم دارو رسیده است.

باوجودیکه دکتر دیناروند، رییس سازمان غذا و دارو قبلا اعلام کرده بود که بر اساس مصوبه دولت اگر سازمان‌های بیمه‌گر پوشش خود را از برخی داروها کم کرده باشند ، تخلف صورت گرفته و در پی آن وزیر بهداشت هم گفته بود : اگر سازمان‌های بیمه‌گر بدون تصویب شورایعالی بیمه و هیات وزیران، تعهدات خود را برای داروها کاهش دهند، خلاف است و بر اساس قانون مرتکب تخلف شده‌اند. تصور من این است که ان‌شاءالله این کار انجام نشده است و امیدوارم این خبر صحیح نباشد اما کم کم با مراجعه بیشتر بیماران برای خرید داروهایشان صحت این موضوع اثبات شد

به گفته دیناروند داروهایی که قیمت آن ها افزایش پیدا کرده است، یک نوع هورمون رشد، دو قلم داروی تالاسمی و یک قلم داروی بیماران پیوندی که مشابه ارزان‌تر آن در فهرست دارویی وجود دارد، قیمت‌ شان تغییر کرده است و به این ترتیب برای نوع گران‌تر این داروها، پرداختی بیماران بیشتر شده است.

مساله این است که چرا بیمه ها پوشش این داروها را برداشته اند؟ داروهایی که اول طرح تحول تحت پوشش بیمه بودند و حال نیستند، چالش هایی را برای نظام سلامت و بیماران ایجاد کرده اند. از منظر مسئولان، سازمان های بیمه گر داروهای گران را مبنای پوشش خود قرار نمی دهند بلکه اگر دارویی ارزان وجود داشته باشد، سازمان های بیمه گر حمایت و پوشش خود را با قیمت داروی ارزان تنظیم می کنند همچنین داروهایی که تحت پوشش بیمه هستند، اگر حمایت و پوشش‌های بیمه ‌ای از آن ها افزایش یا کاهش یابد، این امر برای مردم در قالب کاهش یا افزایش قیمت خواهد بود؛ به این معنا که اگر پوشش یک دارویی توسط بیمه کم شود با افزایش قیمت مواجه می‌شود.

کاهش حمایت تامین اجتماعی منجر به افزایش پرداختی بیماران برای هزینه دارو می‌شود و بیماران تالاسمی تصور می‌کنند که قیمت دارو افزایش پیدا کرده است، در حالی که افزایش قیمت قطعا ناشی از حمایت بیمه است و مسئولیت افزایش قیمت این دارو نیز عمدتا برعهده سازمان تامین اجتماعی است.

مجید آراسته، رئیس انجمن تالاسمی ایران در همین راستا با بیان اینکه داروهای کاهنده بار آهن در بیماران تالاسمی به دو نوع تزریقی و خوراکی و به دو روش تولید داخل و وارداتی توزیع می شود به خبرنگار سلامت نیوز گفت: مسئله ایجاد شده در خصوص افزایش قیمت داروی این بیماران پرداخت مابه تفاوت قیمت بین داروی ایرانی و خارجی از جیب بیمار است.

 

وزارت بهداشت از جانب خود قول داد که اگر سازمان تامین اجتماعی قانون را رعایت کند، قیمت دارو را به نرخ اولیه خود یعنی داروهای خوراکی 900 تومان و داروی تزریقی 150 تومان باز می گرداند اما متاسفانه از زمانی که سازمان تامین اجتماعی دیگر از داروها را تحت پوشش قرار نمی دهد، سازمان غذا و دارو نسبت به اصلاح قیمت دارو تلاشی نکرده است

 

برای مثال داروی دسفرال که هم در داخل و هم در خارج کشور تولید می شود، بیمار مجبور است رقمی نزدیک به 600 تومان مابه تفاوت برای هر آمپول خارجی آن بپردازد و یا داروهای خوراکی بیماران تالاسمی پیش از این 900 تومان بود و حال با نرخ 2000 تومان افزایش یافته است. این در حالی است که بیمه ها پیش از آبان امسال این موارد را تحت پوشش قرار می دادند.

وی افزود: اختلال این گونه آغاز شد که در سال 93 وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو اعلام کردند که به منظور حمایت از تولید داخل، داروی داخلی و خارجی باید با قیمت یکسان توزیع شوند. در این جهت رقمی پیشنهاد شد که اگر حتی قرار بود آن را بیمار از جیب خود بپردازد، رقمی چشم گیر نباشد و به بیمار فشار مالی ای وارد نشود. این رقم در نهایت با قیمت حدود 150 تومان برای داروی تزریقی و 900 تومان برای داروی خوراکی قیمت گذاری و تصویب شد اما متاسفانه از اواخر سال گذشته رقم 150 تومان برای داروهای تزریقی سیر صعودی خود را آغاز کرد و تا به الان به 600 تومان رسید همچنین داروی خوراکی نیز از 900 تومان به نزدیک به 2000 تومان افزایش یافت و این موضوع مشکلاتی را برای مصرف کنندگان این داروها ایجاد کرد.

رئیس انجمن تالاسمی ایران با اشاره به اینکه سازمان تامین اجتماعی تا آبان ماه امسال هزینه های دارویی این بیماران را پوشش می داد اما با برداشته شدن این روند، بیماران فشار مالی زیادی را متحمل شدند، تصریح کرد: وزارت بهداشت از جانب خود قول داد که اگر سازمان تامین اجتماعی قانون را رعایت کند، قیمت دارو را به نرخ اولیه خود یعنی داروهای خوراکی 900 تومان و داروی تزریقی 150 تومان باز می گرداند اما متاسفانه از زمانی که سازمان تامین اجتماعی دیگر از داروها را تحت پوشش قرار نمی دهد، سازمان غذا و دارو نسبت به اصلاح قیمت دارو تلاشی نکرده است و بیمار مجبور است هزینه را با نرخ بالا بپردازد.

آراسته در خصوص اینکه با وجود داروی داخلی چرا بیمار باید داروهای نوع خارجی آن را استفاده کند، خاطرنشان کرد: داروهای خارجی به خصوص نوع تزریقی آن بیش از 40 سال است که در کشور ما توزیع می شود و برخی از بیماران تالاسمی 30 تا 35 سال است که از آن استفاده می کنند، بنابراین سخت است که به یک باره بگوییم تا این داروها را کنار بگذارند و نوع دیگرش را مصرف کنند و این موضوع باعث مطرح شدن آموزش بیماران نسبت به داروهای تولید داخل می شود.

متاسفانه برخی شرکت های تولید کننده دارو بر موج مصرف سوار هستند و تصورشان بر این است که چه ضرورتی دارد تا انرژی را صرف آموزش بیمار، پزشک، پرسنل درمانی و خانواده فرد بیمار کنیم. همین شرکت ها هستند که در کیفیت داروی داخلی مشکل ایجاد کردند و بدون رعایت استاندارد، مواد اولیه داروها را تغییر دادند که باعث شد بیماران نسبت به بعضی از تولیدات داخل بی اعتماد شوند.

وی با بیان اینکه هیچ ایرانی ای دوست ندارد، وقتی وسیله با کیفیت در کشور تولید می شود، داروی خارجی استفاده کند اما باید حقوق مصرف کننده رعایت شود که در بیشتر موارد به این مسئله توجه نمی شود، گفت: تولید دارو باید به همراه ایجاد مکانی برای پاسخگویی به بیماران باشد که اگر بیماری با مصرف دارو با مشکل برخورد کرد، تیمی باشد تا مشکلات بیماران را پیگیری کند و پاسخگوی آن ها باشد همچنین اگر تولید کننده داخل کیفیت خود را مطلوب نگه دارد، مصرف کنندگان ترجیح می دهند تا دارای تولید داخل را استفاده کنند.

به گفته رئیس انجمن تالاسمی ایران توان خرید دارو از اصول اساسی درمان است. اگر بیمار توان خرید دارو را نداشته باشد، انگیزه ی درمان را از دست می دهد چراکه بر طبق روان شناسی بیمار، وقتی بیمار مدتی از داروی مورد نیازش استفاده نکند، فرض می کند که اتفاقی برایش نمی افتد و این روند را ادامه می دهد. این روند منجر به وقفه در درمان می شود که به مراتب عوارض و هزینه هایی به خانواده و سازمان بهداشت و درمان وارد می شود.

آراسته افزود: مسئولان امر باید به این مسئله توجه کنند که بیماری تالاسمی، سرماخوردگی نیست که اگر دارویی مصرف نشود، بیمار ضربه جبران ناپذیری نخورد بلکه اگر بیمار تالاسمی دارو مصرف نکند و یا به موقع آن را دریافت نکند، هزینه های درمانی در بستری شدن در بیمارستان قلب را تحمیل می کند، بنابراین وزارت بهداشت و سازمان غذا و دارو باید تلاش کنند تا قیمت دارو را به همان اندازه ی قیمت مصوب اولیه برسانند و کمک کنند تا بیمار به حداقل نیاز خود که دریافت به موقع دارد است، برسد.

در مقابل اصلی شدن قیمت های دارو نمی توان ایستادگی کرد

احمد قویدل، رئیس انجمن هموفیلی ایران در خصوص چالش های فراروی بیماران با انتقال یارانه هنگفت به سازمان های بیمه گر به خبرنگار سلامت نیوز گفت : به جرات می توان گفت بیماران خاص در ایران وارد دوره جدیدی شدند و این دوره ای است که قیمت های دارو در داروخانه ها به قیمت واقعی خود رسیده است. اگر تا به حال فاکتور 8 به قیمت 5 هزارتومان در سیستم بیمه ها و سازمان های پخش دارویی قیمت گذاری می شد، امروزه دیگر قیمت یک شیشه فاکتور 8، 400 هزار تومان و به قیمت واقعی خود عرضه می شود. بیمار مبلغی را نمی پردازد اما این روند چالش هایی را به وجود آورده است.

 

اساسا دارو باید به قیمت اصلی خود در داروخانه ها توزیع شود و این روش موجب پیشگیری از قاچاق دارو در سیستم توزیع می شود اما از سوی دیگر این روند باعث شده که مبلغ هنگفتی از یارانه ها که مستقیما از طرف دولت به واردکننده پرداخت می شد، حالا در چرخه سازمان های بیمه گر قرار بگیرد.

 

وی با اشاره به اینکه در مقابل اصلی شدن قیمت های دارو نمی توان ایستادگی کرد چراکه یک روند صحیح در حوزه اقتصاد جهانی است، اظهار کرد: اساسا دارو باید به قیمت اصلی خود در داروخانه ها توزیع شود و این روش موجب پیشگیری از قاچاق دارو در سیستم توزیع می شود اما از سوی دیگر این روند باعث شده که مبلغ هنگفتی از یارانه ها که مستقیما از طرف دولت به واردکننده پرداخت می شد، حالا در چرخه سازمان های بیمه گر قرار بگیرد. سازمان های بیمه گری که دیگر توانایی پرداخت مطالبات بیمارستان ها را نداشتند.

به گفته رئیس انجمن هموفیلی ایران، باتوجه به حجم بزرگ این پرداخت ها در سیستم درمانی و دانشگاهی، صرف هزینه های دیگر می شود، بنابراین داروخانه های دانشگاهی به شرکت های پخش بدهکاری هنگفتی پیدا می کنند و شرکت های پخش دارو به دلیل بدهکاری دانشگاه ها از عرضه به موقع دارو، خودداری می کنند. متاسفانه این روند محسوسی است که از زمان بازگشت دارو به قیمت اصلی خود، ایجاد شده است. دانشگاه های علوم پزشکی در این روند با پرداختی هایی مواجه می شوند که صرفا باید به شبکه توزیع دارو انتقال یابد اما صرف هزینه های مختلف می شود.

قویدل خاطرنشان کرد: این روند باعث شد که در دو استان آذربایجان شرقی و گلستان، دارو به موقع تحویل داده نشود. البته لازم به ذکر است که هیچ شرکت پخش دارویی حق ندارد تا به دلیل بدهی دارو را در زمان معین تحویل ندهد. گردش مالی هنگفت و در عوض آن بدهی هنگفت باعث شد که مناسبات جدیدی در شبکه دارو به وجود آید که در دراز مدت می تواند مخرب باشد.

وی با بیان اینکه ظرفیت مدنی سازمان های بیمه گر در حمایت از شهروندان به اندازه دولت نیست، گفت: باید ساختاری شکل بگیرد که گردش پول دارو در چارچوب خود دارو و شرکت های پخش دارویی هزینه شود. ایجاد این چنین نظارت هایی به شدت ضروری است چراکه روزبه روز حجم بدهی افزایش می یابد و اگر مدیریت نشود، جامعه بیماران که داروهای گران قیمت و خاص دریافت می کنند، با بحران مواجه می شوند. داروهای گران قیمت بیماران باید سریال مصرف و بارکد الکترونیک داشته باشند تا در تحویل این دارو به بیمار این بارکدها ثبت شود و پوکه دارو کنترل شود.

به گفته احمد قویدل، باید هم سیاست کنترلی در توزیع دارو رعایت شود تا دارو حتما در خدمت مصرف کننده قرار بگیرد و هم نظارتی بر یارانه هنگفتی که در این حوزه اتخاذ می شود، وجود داشته باشد در غیر این صورت بحران ایجاد شده، مشکل ساز خواهد شد. کسانی که در این موضوع ذی نفع هستند ازجمله سازمان های بیمه گر، وزارت بهداشت و انجمن های حمایتی بیماران باید جمعی را تشکیل دهند تا چالش هایی را که انتقال یارانه به سازمان های بیمه گر دارد را مورد بررسی قرار دهند. با اینکه واقعی شدن قیمت دارو باعث نشده است که بیمار مبلغی را پرداخت کند اما منجر به گردش مالی هنگفت در سازمان های بیمه گر و مراکز توزیع دارو شد، بنابراین تنها باید به دنبال یافتن راهکارهای کارآمد برای رهایی از بحران بود.

پوشش بیمه ‌ای دارو‌ها یکی از مهم‌ ترین مباحث در حوزه درمان محسوب می شود.دغدغه‌ ای است که علاوه بر سازمان غذا و دارو و سازمان‌های بیمه‌گر، آحاد جامعه را نیز درگیر می ‌کند و باید گفت که جا دارد پوشش بیمه‌ ای دارو‌ها، بسیار هدفمند و بهتر از قبل اجرا شود.

معمولا قیمت پایه ژنریک دارو‌ها تحت پوشش بیمه قرار می‌گیرد. داروهایی که قیمت تمام شده آن ها بالا‌تر از قیمت ژنریک باشد، خواه داروهای تولید داخل یا وارداتی، مابه‌ تفاوت آن ها توسط خود بیماران پرداخت می ‌شود. برای بسیاری از بیماران حتی پرداخت فرانشیز 30 درصدی نیز بسیار مشکل است.

برای مثال بیمارانی که داروی بیماری ‌های خاص یا صعب‌العلاج را استفاده می کنند یا دارویی را به‌ صورت دائم و همیشگی استفاده می کنند، پرداخت فرانشیز 30 درصدی خارج از توان مالی آن ها است.

در سال جاری از محل یارانه مابه‌التفاوت نرخ ارز اعتباری که برای حمایت از بیماران است، فرانشیز بیماران خاص و صعب‌العلاج کاهش یافته است. بیمه‌ها می ‌توانند برای برخی از بیماری های مزمن و صعب‌العلاج فرانشیز پلکانی به منظور کاهش پرداخت داشته باشند.

بهتر است فرانشیز درصد ثابت با مقدار 30 نباشد. در واقع در برخی بیماری‌ها، اعمال فرانشیز کمتر از این مقدار باعث بروز فشار کمتر به بیماران است.

سه شنبه 6 بهمن 1394  17:40

آخرين تاريخ بازديد : دوشنبه 29 آبان 1396  11:41:15
تعداد بازديد از اين خبر : 854